شارژ واحد خالی آپارتمان: آیا واحد خالی باید شارژ بدهد؟ (پاسخ قانونی)

پاسخ کوتاه: بله، واحد خالی هم شارژ می‌دهد

ماده ۴ قانون تملک آپارتمان‌ها صراحت دارد: «پرداخت هزینه‌های مشترک اعم از اینکه ملک مورد استفاده قرار گیرد یا نگیرد الزامی است.» بنابراین خالی بودن واحد — چه در انتظار فروش، چه در انتظار مستاجر — معافیت قانونی ایجاد نمی‌کند.

منطق قانون ساده است: آسانسور سرویس می‌شود، راه‌پله نظافت می‌شود، بیمه پرداخت می‌شود و نگهبان حقوق می‌گیرد؛ چه واحد پر باشد چه خالی. این خدمات ارزش ملک همان واحد خالی را هم حفظ می‌کنند.

کدام هزینه‌ها برای واحد خالی الزامی است و کدام قابل تعدیل؟

برای تصمیم‌گیری منصفانه، هزینه‌های ساختمان را به دو گروه تقسیم کنید:

• هزینه‌های نگهداری و مشاعات (الزامی برای واحد خالی): سرویس آسانسور، نظافت، بیمه آتش‌سوزی، حقوق سرایدار و نگهبان، تعمیرات ساختمان
• هزینه‌های مصرفی (قابل تعدیل): آب، برق و گاز مشترک که تابع میزان سکونت است
• هزینه‌های عمرانی مثل ایزوگام یا نماشویی: کاملاً الزامی، چون به اصل ملک مربوط است نه سکونت

تخفیف شارژ واحد خالی: چطور اصولی تصویب کنیم؟

هیئت‌مدیره می‌تواند برای واحدهای خالی مبلغ کمتری مصوب کند — مثلاً ۵۰ تا ۷۰ درصد شارژ کامل. اما این تصمیم باید سه شرط داشته باشد: در مجمع تصویب و صورتجلسه شود، تعریف «واحد خالی» شفاف باشد (مثلاً بیش از یک ماه بدون سکونت)، و برای همه واحدها یکسان اعمال شود.

بدون مصوبه، هیچ تخفیفی مبنای قانونی ندارد و مالک واحد خالی موظف به پرداخت کامل است.

اگر مالک واحد خالی شارژ ندهد چه کنیم؟

مسیر قانونی همان مسیر سایر بدهکاران است: اظهارنامه، مهلت ده‌روزه و سپس اجرائیه ثبتی — جزئیات را در راهنمای برخورد با ساکنی که شارژ نمی‌دهد بخوانید. نکته مهم این است که برای واحد خالی هم باید هر ماه قبض شارژ صادر و ابلاغ شود تا بدهی مستند باشد.

اگر صدور و پیگیری شارژ واحدها را در خانه‌بان انجام دهید، سابقه بدهی هر واحد — خالی یا پر — به‌صورت خودکار و قابل استناد ثبت می‌شود. نحوه صدور شارژ ماهانه را در راهنما ببینید.